Nunca digas NUNCA

En min quedan esos recordos,recordos que nunca olvidarei e menos a el.
Non quero olvidar,nin quero olvidalo,non quero perder,pero sei que non gañarei nada,non quero querer pero sei que cada día o quero máis e non e que queira recordar e que non podo olvidar.
Querelo non foi decision miña foi unha obligación e aora que o fago non son capaz de olvidar,
podería decir que farei o posible pa olvidar que a vida pasa e que ti igual,podería decir que entenderei que non volverá,poderia decir que non me molestará nada do que pasará e sei que vai pasar,podería decir que non o quero,que non sufro todos os días que non o teño..pero mentiría.
Sabedes ese algo como que che marca a vida? como que despois de el non estar xa non ai nada?
ese algo que se non está xa non es ti? non sei,nunca crein estar así..nunca pensei querelo así.
Pero bueno supoño que vivir co dor e o que queda,que se foi e non volvera,sei que ainda esta dor non acabou que so está comezando,sei que as estrelas non se apagan como sei  que o que eu sinto menos.
quizas o odie,pero sigo amando como unha noite prometín.
deciame,que eu era sua e el era meu,ou eso creia.
aora so queda vivir delo,dos recordos.
attentamente:a rapaza que máis te quererá.

AMAR TU VIDA.